A filosofía de Platón

Os diálogos de mocidade están dominados polos temas de carácter socrático, e neles Plató mantense fiel ao ensinado por Sócrates. Son desta época as viaxes a Megara, Cirene, Exipto e Italia.

• - Apoloxía de Sócrates (o coñecido retrato socrático do mozo Platón)
• - Critón (Sócrates no cárcere sobre problemas cívicos)
• - Laques (O valor)
• - Lise (A amizade)
• - Cármides (A temperanza)
• - Eutifrón (A Piedade)
• - Ión (A poesía como don divino)
• - Protágoras (É ensinábel a virtude?) (Hai unha versión bilingüe grego/español desta obra en internet, nas páxinas do Proyecto Filosofía en español, pero necesitarás instalar a fonte grega para poder vela correctamente, que atoparás o comezo da tradución).

Neste período Platón verte nos seus diálogos algunhas opinións que non podemos considerar estritamente socráticas, comezando a introducir elementos da súa propia colleita, algúns dos cales apuntan xa cara á teoría das Ideas. Ten lugar nesta época o primeira viaxe a Siracusa (Sicilia) á corte de Dionisio primeiro e a amizade con Dión. O obxecto da viaxe fracasa, sendo vendido por Dionisio como escravo en Egina e rescatado por un concidadán.

• - Gorgias (Sobre retórica e política)
• - Crátilo (Sobre a significación das palabras)
• - Hipias maior e Menor (Sobre a beleza o primeiro, e sobre a verdade do segundo)
• - Hipias maior e Menor (Sobre a beleza o primeiro, e sobre a verdade do segundo)
• - Menón (¿É ensinábel a virtude?)
• - Meneceno (parodia sobre as oracións fúnebres, segundo algúns estudosos da obra de Platón)

 Nestas obras atopamos xa o pensamento de Platón en toda a súa propia dimensión. A influencia de Sócrates é mínima, e o pensamento que expresa nos diálogos responde estritamente ao pensamento de Platón. A súa actividade céntrase fundamentalmente na Academia en Atenas.

• - Fedón (Sobre a inmortalidade da alma, o último día de Sócrates en prisión)
• - Banquete (Sobre o amor)
• - República (Sobre política e outros asuntos: metafísicos, gnoseolóxicos, etc.)
• - Fedro (Sobre o amor, a beleza e o destino da alma)

 a) (369-362, dos 56 aos 63 anos): Revisión crítica da teoría da Ideas e dalgunhas das súas consecuencias, aínda que iso non signifique que sexan abandonadas. Segundo (369) e terceiro (361) viaxe a Italia á corte de Dionisio II, quen ao pouco tempo rexeitou a súa educación.

• - Parménides (Crítica da teoría das ideas)
• - Teeteto (Sobre o coñecemento)
• - Sofista (Linguaxe, retórica e coñecementos)
• - Político (Sobre política e filosofía)

b) (361-347, dos 64 aos 78 anos): Crecente pesimismo de Platón, se nos atemos ao contido das súas obras últimas, que xa na fase crítica parecían inclinarse cara ao predominio dos elementos místico-relixiosos e pitagorizantes do seu pensamento.

• - Filebo (O pracer e o ben)
• - Timeo (Cosmoloxía)
• - Critias (Descrición da antiga Atenas, mito Atlántida...)
• - As Leis (A cidade ideal, revisión pesimista da República)
• - Carta VII (nesta carta Platón preséntanos a súa coñecida e breve autobiografía)