Reconstrúe a frase de Ortega y Gasset
Completa a orde dos seguintes fragmentos, numerándoos á marxe, por exemplo, de xeito que poidas reconstruír con eles a frase proposta. Hai algúns fragmentos que xa están numerados correctamente (os impares), polo que, para completa-lo exercicio, dispós dunha dobre pista en cada caso: o fragmento anterior e o seguinte (o 1 e o 3, o 3 e o 5, e así sucesivamente)
- á cultura. "Todo o que hoxe chamamos cultura,
- 5. á vida poñerse ao servizo da cultura. A misión
- 3. biolóxico, supeditala ao espontáneo. Dentro de
- 15. burla as súas pretensións de soberanía. Aos homes
- das normas racionais, o home do presente
- de signo inverso á socrática. Mentres Sócrates
- do antigo estilo talvez parézalles que é
- do tempo novo é precisamente converter a relación
- 13. desconfía da razón e xúlgaa ao través de la
- 11. desconfiaba do espontáneo e o miraba ao través
- 21. educación, civilización, terá que comparecer
- 1. O tema do noso tempo consiste en someter
- 19. en que a vida vai presentar as súas esixencias
- espontaneidade. Non nega a razón, pero reprime e
- 17. isto unha falta de respecto. É posíbel, pero
- inevitábel. chegou irremisibelmente a hora
- a razón á vitalidade, localizala dentro do
- 9. A nosa actitude contén, pois, unha nova ironía,
- poucos anos parecerá absurdo que se esixiu
- 23. proféticamente Nietzsche nunha das súas obras primerizas.
- quen han de servir á vida.
- un día ante o xuíz infalíbel Dionysos" -dicía
- 7. e mostrar que é a cultura, a razón, a arte, a ética
Solución
A frase proposta no exercicio é a seguinte:
"O tema do noso tempo consiste en someter a razón á vitalidade, localizala dentro do biolóxico, supeditala ao espontáneo. Dentro de poucos anos parecerá absurdo que se lle esixira á vida poñerse ao servizo da cultura. A misión do tempo novo é precisamente converter a relación e mostrar que é a cultura, a razón, a arte, a ética quen han de servir á vida. A nosa actitude contén, pois, unha nova ironía, de signo inverso á socrática. Mentres Sócrates desconfiaba do espontáneo e mirabao ao través das normas racionais, o home do presente desconfía da razón e xúlgaa ao través da espontaneidade. Non nega a razón, pero reprime e burla as súas pretensións de soberanía. Aos homes do antigo estilo talvez parézalles que é isto unha falta de respecto. É posíbel, pero inevitábel. chegou irremisibelmente a hora en que a vida vai presentar as súas esixencias á cultura. "Todo o que hoxe chamamos cultura, educación, civilización, terá que comparecer un día ante o xuíz infalíbel Dionysos" -dicía profeticamente Nietzsche nunha das súas primeiras obras."
José Ortega e Gasset, O tema do noso tempo, VIN, Obras completas, Revista de Occidente e Alianza Editorial, 1983
