Aristóteles

Non abonda, non obstante, con dicir que a virtude é un , senón que é preciso cal. Digamos, pois, que toda perfecciona a boa disposición daquilo cuxa é, e produce axeitadamente a súa obra propia: como, por exemplo, a virtude do ollo fai ao ollo e á súa función: pola virtude do ollo vemos ben. Do mesmo modo a virtude do cabalo faino ser bo , apto para correr, para levar ao xinete e para esperar ao inimigo.

Se é así, pois, en os casos, a virtude do home será entón aquel polo cal o home se fai bo e grazas ao cal realizará a obra que lle é propia.

Como sexa isto , dixémolo xa, pero tornarase máis claro aínda, se consideramos cal é a da virtude."

| |